Czasem pragniemy zbliżyć się do Boga, ale zatrzymuje nas myśl: „Najpierw muszę się poprawić. Uporządkować życie. Stać się kimś lepszym”. Trudno wtedy przyjść do Niego ze szczerością, bo zamiast spotkania wyobrażamy sobie ocenę.
Trzeci rozdział Łukasza mówi o potrzebie przemiany, a zarazem pozwala usłyszeć miłość Ojca do Jezusa. Czytając go, możemy zapytać, jak otwierać się na Boga, aby nasza wiara przynosiła więcej dobra — nam i ludziom obok.
Powrót do Boga zaczyna się od prawdy
Łk 3,1–9
Jan głosi nad Jordanem chrzest nawrócenia dla odpuszczenia grzechów.
Wzywa do przygotowania drogi Panu i ostrzega przed życiem, które nie przynosi dobrego owocu. Sama przynależność do potomków Abrahama nie zastąpi przemiany. Jego słowa są mocne. Nie warto usuwać ich z tego rozdziału tylko dlatego, że pragniemy ciepłego obrazu Boga. Miłość potrzebuje również prawdy, szczególnie tam, gdzie nasze zachowanie rani innych. Możemy jednak przyjmować tę prawdę bez pogardy wobec siebie. Uznanie: „Postąpiłam źle” otwiera drogę do przeprosin i naprawy. Przekonanie: „Cała jestem bezwartościowa” często odbiera siłę do zmiany. Przed Tatusiem możemy stanąć uczciwie: „Zobacz, tak dzisiaj wygląda moje serce. Pomóż mi dostrzec, co potrzebuje przemiany”. Nie musimy ukrywać tego, nad czym chcemy z Nim pracować.
Dobroć ma bardzo zwyczajną postać
Łk 3,10–20
Ludzie pytają Jana, co mają robić. Odpowiedzi są konkretne: dzielić się ubraniem i jedzeniem, pobierać należności uczciwie, nie wymuszać pieniędzy i nie krzywdzić innych. Jan wskazuje też na przychodzącego Mesjasza. Jego odważne upominanie Heroda kończy się uwięzieniem. Bliskość z Bogiem ma dotykać sposobu, w jaki żyjemy. Możemy ją pielęgnować w rozmowie, w pracy, przy stole i w decyzjach dotyczących pieniędzy. Czasem najważniejszym krokiem wiary będzie uczciwe rozliczenie, podzielenie się tym, co mamy, albo powstrzymanie słów, które upokorzyłyby drugiego człowieka. Warto zapytać: czy przy mnie komuś jest bezpieczniej? Czy moja obecność przynosi trochę ulgi? Jan przypomina również o odpowiedzialności i sądzie. Dobro i krzywda mają znaczenie. Możemy szukać w tym wezwania, by traktować ludzi poważnie i nie usprawiedliwiać zła religijnymi słowami. A jego uwięzienie przypomina, że wierność prawdzie nie zawsze spotyka się z uznaniem.
W Jezusie słyszymy miłość Ojca
Łk 3,21–22
Po chrzcie, gdy Jezus się modli, zstępuje na Niego Duch Święty. Ojciec mówi: „Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie”. Zatrzymajmy się przy tym zdaniu. Jest w nim więź, miłość i radość Ojca z Syna. Słowa te dotyczą bezpośrednio Jezusa i Jego wyjątkowego synostwa. Rozważając je, możemy poznawać Boga, którego ojcostwo obejmuje czułość i bliskość. Może nosisz w sobie obraz ojca, którego trudno było zadowolić. Może przywykłaś zasługiwać na uwagę i boisz się, że modlitwa też jest kolejnym sprawdzianem. Ta scena zaprasza, żeby spojrzeć na Ojca przez Jego relację z Jezusem i pozwolić sobie zapragnąć takiej bliskości. Możesz powiedzieć: „Tatusiu, pomóż mi Cię poznać. Naucz mnie przyjmować miłość i odpowiadać na nią moim życiem”. Przemiana serca może wzrastać właśnie w tej relacji — przez szczerość, zaufanie i codzienną gotowość do czynienia dobra.
Twoja historia może znaleźć miejsce w modlitwie
Łk 3,23–38
Rozdział kończy się rodowodem Jezusa, sięgającym aż do Adama. To szeroka perspektywa, łącząca Jego historię z całą rodziną ludzką. Za listą imion możemy zobaczyć kolejne pokolenia i upływ czasu. Nasze życie również ma swoją historię: otrzymane dobro, rodzinne zwyczaje, zranienia i sposoby reagowania, których nauczyłyśmy się dawno temu. Możemy przynieść to wszystko Ojcu. Podziękować za to, co nas umocniło, i prosić o pomoc w zmianie tego, co przekazujemy dalej z bólem. Dzisiaj możemy wykonać mały krok: wysłuchać uważniej, przeprosić, okazać czułość, której kiedyś nam brakowało.
Zatrzymaj się na chwilę: Jaki jeden gest sprawi dzisiaj, że ktoś przy mnie doświadczy więcej dobroci?
Modlitwa
Tatusiu, przychodzę do Ciebie z prawdą o sobie. Pomóż mi dostrzec to, co wymaga zmiany, i daj odwagę naprawiać moje błędy. Ucz mnie patrzeć na siebie i innych z miłosierdziem. Przez Jezusa prowadź mnie do poznawania Twojego serca. Niech nasza bliskość owocuje uczciwością, hojnością i łagodnością. Pokaż mi dobro, które mogę uczynić dzisiaj, i pomóż mi je podjąć. Amen.
Myśl na dziś: Mogę przyjść do Ojca ze szczerością i pozwolić, by Jego miłość uczyła mnie kochać.
Skomentuj